Na czas igrzysk broń odłożona,
dość już krwi wytoczono z nas,
poligony na stadiony zmienić
już najwyższy ostatni czas!
Na czas igrzysk broń odłożona,
stajemy rekordy bić,
dla odważnych, silnych i prawych
płonie dziś olimpijski znicz,
olimpijski znicz...
Na czas igrzysk broń odłożona,
broń odłóżmy, dla życia czas,
plantatorzy kolczastych drutów,
oręż w sercach uwiera nas,
uwiera nas!
Odkąd dni, idziesz sam
Ciągły ból, jak napięty łuk
Ciągły pęd, cały świat u stóp
Gwiezdny bruk kopyt niesie stuk.
Martwy tłum, z mgieł wyziera śmierć
W żyłach lód, już nie umiesz chcieć...
Dławi cię czarny wąwóz dni.
Noc jak wiersz, kolcem w duszy tkwi!
Młode szumią liście, muskając strzechy chat
Odbiegłeś stąd daleko, diabeł splątał trakt,
Miasto cię zwiodło, blichtrem oszukał świat,
Przegrałeś, przyznaj, przed rozdaniem kart!...
Świta już, pusto dzwoni szkło,
Dzwoni szkło...
Gdzie twój żar, ufny oczu blask?
Roztrwoniłeś, patrz, swój najlepszy czas...
Piszesz, że żegnać się nie chcesz,
W pętlę skurczyła się przestrzeń.
Lecz za okno, bracie, spójrz jeszcze raz
Isadorę śnieg rzeźbi w powietrzu.
Tak, ta chwila, to teraz, żyłeś mocno i mocno umierasz!
Mówią Ci od dziecka
Nie baw się z obcymi
Nie zaglądaj w karty
Nie podglądaj Krysi
Mówią Ci od dziecka
Ale Ty wiesz lepiej
Na zakręcie życia
Tyle możliwości
Możesz w nich wybierać
Stąd aż do wieczności
Każdy coś doradzi
Ale Ty wiesz lepiej
Ref.
Każdy ma swoją tajemnicę
[tajemnicę, tajemnicę ma]
Nic nie jest takie jak się zdaje
Nikt nie pójdzie do nieba - tak czy tak
Jeśli mu nie osądzą win
Każdy ma swego szpiega - Ty i Ja
Ale szpieg to też Ja i Ty
Pędzi pędzi pociąg
Nikt się nie odzywa
Za gazety płachtą
Każdy twarz ukrywa
Nikt się nie ujawni
Ale Ty wiesz lepiej
Zawsze tajna misja
Była Ci pisana
Po szpiegowski dyplom
Szedłbyś na kolanach
A kto Ciebie śledzi?
Tego nie wiedz lepiej
Każdy ma swoją tajemnice