Can you remember that song that I...
When you softly called my name
You said come if you can
I’m feeling so bad
Whole night to be with you again
Her husband was twenty light years from home
Making money to buy one more car
His letters, himself, distant and cold
My passion and pride, like a star
Life with the pride side by side,
Breath to breath, heart by heart, hand in hand
It’s only the love, they were never so close
Half of ways, another tears by my side
From here our lifeline
Draw me your heartline
Can you remember how we were before
From here our lifeline
Draw me your heartline
Once in the lifetime, long, long time ago
Remember, on the beach
Watching sun going down
Your eyes can drift on the wave
Besides you, between you
Deep in your heart
Falling heart to the end of the day
Love with the pride side by side,
Breath to breath, heart by heart, hand in hand
You told me the love
Was never so close
As the waves left the tears on the side
From here our lifeline
Draw me your heartline
Can you remember how we were before
From here our lifeline
Draw me your heartline
Once in the lifetime, long, long time ago
Can you remember that song that I...
When you softly called my name
You said come if you can
I’m feeling so bad
I came with the tears, couldn’t stay
I don’t really know how it began
And I don’t know why it died
Love was coming
Love was going
I don’t sleep alone
But something still hurts deep inside
Wciąż jesteś głodny
Ciągle samotny
Nienasycony niczym wilk
Czemu wciąż krążysz
Do czego zdążasz
Tak, prawdę mówiąc nie wie nikt
Pragniesz wolności
Wielkiej miłości
Dostajesz tyle, żeby żyć
Idee durne
Odpadki wtórne
Nic, o co warto by się bić
A gdy ci zmienią wszystko
W wielki śmieci stos
Na swoim wysypisku
Długo, długo wyjesz w noc
Głód, głód, wieczne ssanie
Bez końca, bez dna
Głód, głód, potem branie
Tego, co się da
Wciąga cię nuda
Wciąga cię wóda
W końcu na wszystko godzisz się
Śmieci kupujesz
I konsumujesz
To twojej egzystencji sens
Wciąż chcesz być wolny
Do marzeń zdolny
Tak jak przed tobą nie był nikt
Wciąż jesteś głodny
Ciągle samotny
Nienasycony niczym wilk
A gdy ci zmienią wszystko...
Uderzył deszcz, wybuchła noc,
Przy drodze pusty dwór,
W katedrach drzew, w przyłbicach gór,
Wagnerowski ton.
Za witraża dziwnym szkłem,
Pustych komnat chłód,
W szary pył rozbity czas,
Martwy, pusty dwór.
Dorzucam drew, bo ogień zgasł,
Ciągle burza trwa,
Nagle feria barw i mnóstwo świec,
Ktoś na skrzypcach gra,
Gotyckie odrzwia chylą się
I skrzypiąc suną w bok
I biała pani płynie z nich
W brylantowej mgle.
Zawirował z nami dwór,
Rudych włosów płomień,
Nad górami lecę, lecę z nią,
Różę trzyma w dłoni.
A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien
A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien
Znowu szary, pusty dom,
Gdzie schroniłem się
I najmilsza z wszystkich, z wszystkich mi
Na witraża szkle,
Znowu w drogę, w drogę trzeba iść,
W życie się zanurzyć,
Chociaż w ręce jeszcze tkwi
Lekko zwiędła róża...
A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien
A po nocy przychodzi dzień,
A po burzy spokój,
Nagle ptaki budzą mnie
Tłukąc się do okien