When I sit in my car
And the rain is getting hard
Giving your heads to the bad time
I know how to drive
Everybody gets my smile
How can we find it together
How can we find?
I just wanna cut
All the way through the mud
You’d better let somebody stop me
No way to reach home
And it’s time to be gone
Open the door
Open the door
And I will drive
Since I know
Every man is to fight all alone
I’ll be the one who helps you realize
Good news
Oh, don’t turn your back on this love
Answer
Otherwise you’ll be drowned
In this world
Still the rain’s falling down
Washing dirty streets of the town
Taking all the scum
(right) to the sewer
I’ve so many rats
Undisturbed by this flood
Living so close together
So many close
I just wanna cut
All the way through the mud
Rain is not enough to protect you
Don’t want to get stuck
I’ll take you by my side
Let’s run forever
Let’s run forever
Run forever
Now
Well I know
Every man is to fight all alone
La Mancha is my town
I’m a knight, not a clown
You fool man
Don’t turn your back on this love
Answer
Otherwise you’ll be drowned in this world
Since I know
Every man is to fight all alone
I am the one
Who strives for his love all the time
You fool man
Don’t you turn your back on this love
Niema nic tylko woda, woda, piasek i wiatr;
Kryształowy pył gładzi zmęczoną twarz;
Niema nic tylko niebo, niebo, miraże fal;
Niema nic tylko myśli, myśli i jakiś żal;
Niema nic, znowu tłum nieznaczący dla Ciebie nic;
Co to jest, skąd ten ból, czemu ciągle musisz tu tkwić;
Niema nic, ślady stóp znikające w błękitnej mgle;
Niema ich, późno już, czemu piasek tak pali mnie, pali mnie;
Nie w tym miejscu przecież chciałeś być;
Nie to wino co dzień miałeś pić;
Wróć i pochwyć mocno życie w dłoń;
I je goń, goń, goń;
Niema nic tylko woda, woda, piasek i wiatr;
Kryształowy pył gładzi zdumioną twarz;
Niema nic tylko niebo, niebo, miraże fal;
Niema nic tylko myśli, myśli i jakiś żal;
Ile chwil, ile mil pozdzieranych jak talia kart;
Co to jest, skąd ten ból, to jest chyba okropny żart;
Niema ich, ile dni zamienionych na podły los;
Niema ich, późno już, ciągle słyszę, słyszę ten głos;
Nie w tym miejscu przecież chciałeś być;
Nie to wino co dzień miałeś pić;
Wróć i pochwyć mocno życie w dłoń;
I je goń, goń, goń;
Nie w tym miejscu przecież chciałeś być;
Nie to wino co dzień miałeś pić;
Wróć i pochwyć mocno życie w dłoń;
I je goń, goń, goń;
Podnoszę oszczep, jak jaskółkę srebrną
by poleciała za twoim spojrzeniem
podnoszę wiosła, spływa z nich woda
za kroplą kropla, jak włos syreny.
Przeciwnik leży, do maty przypięty
jak dąb rzucony przez wiatr na równinę...
Na brzegu światła, na brzegu ciemności
trwa olimpiada nigdy nie skończona
człowiek z człowiekiem walczy nieustannie
człowiek w człowieku szuka przyjaciela.
Wyciskam ciężar, słyszę najgłębiej
jak serce krzyczy, zdumione zwycięstwem
płoną chorągwie ziemi nad stadionem
a znicz oświetla drogi między nami...
Na brzegu światła, na brzegu ciemności
trwa olimpiada nigdy nie skończona
człowiek z człowiekiem walczy nieustannie
człowiek w człowieku szuka przyjaciela.